Futurystyczne miasto, trzy dni pieszo przez dżunglę Borneo, orangutany, rejsy po rzece Kinabatangan i nocne targi Kuala Lumpur.
13-28 kwietnia 2027
Cena obejmuje: 12 noclegów, śniadania każdego dnia i pełne wyżywienie na trekkingu oraz nad rzeką Kinabatangan, trzy przeloty wewnętrzne (Singapur – Kota Kinabalu, Kota Kinabalu – Sandakan, Sandakan – Kuala Lumpur), transport na całej trasie, wszystkie atrakcje, bilety wstępu i aktywności z programu, opiekę dwóch prowadzących, ubezpieczenie podróżne, składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny (TFG) i Turystyczny Fundusz Pomocowy (TFP). Dojazd własny (przylot do Singapuru, wylot z Kuala Lumpur).
Azja Południowo-Wschodnia kojarzy się z tłumem, korkami i hałasem wielkich miast. W tej podróży zobaczymy ją z dwóch zupełnie różnych stron. Zaczniemy w Singapurze, mieście-państwie, które w kilka dekad zmieniło się z kolonialnego portu w jedno z najlepiej zorganizowanych miejsc na świecie. Potem polecimy na Borneo, trzecią co do wielkości wyspę świata, gdzie wciąż rządzi las deszczowy.
Trasę ułożyła dla nas Ada, która od ponad dziesięciu lat żyje w Azji Południowo-Wschodniej, a dziś mieszka w Singapurze i w Malezji. Wiele miejsc z programu sprawdziła osobiście w tym roku. Pokaże nam nie tylko najważniejsze atrakcje, ale też codzienność: osiedla, na których mieszka większość Singapurczyków, lokalne święta i przedstawienia, a na Borneo wioski, do których nie prowadzi żadna droga.
Największą przygodą będzie trzydniowy trekking Longkogungan Trail. Pójdziemy przez góry Crocker Range od wioski do wioski, ścieżkami, którymi od pokoleń chodzą mieszkańcy, a noce spędzimy w ich domach, często bez prądu i zasięgu. Potem popłyniemy na wyspy Morza Południowochińskiego, pojedziemy pod czterotysięcznik Kinabalu, odwiedzimy orangutany w Sepilok i spędzimy dwa dni nad rzeką Kinabatangan, wypatrując nosaczy, słoni i dzioborożców. Zakończymy w Kuala Lumpur.
Jak każda nasza podróż, ta też będzie bez alkoholu, a Malezja jest do tego wyjątkowo dobrym miejscem: w wielu restauracjach jedzenie jest halal i alkoholu po prostu nie ma w menu. Zamiast barów będą hawker centres, nocne targi i wspólne stoły w wioskach.
„Czyste Podróże” to nie tylko okazja, żeby zobaczyć niezwykłe miejsca. To również szansa na poznanie ludzi, którzy podobnie jak Ty wybrali podróże bez alkoholu, pełne uważności i prawdziwej radości z odkrywania.
Honorata i Ada
Po południu wylądujemy w Singapurze. Wieczorem zjemy pierwszą kolację w hawker centre, zobaczymy zachód słońca nad cieśniną z tarasu Marina Barrage i zakończymy dzień pokazem świateł Garden Rhapsody w Gardens by the Bay.
Historia miasta zaczęła się nad rzeką Singapur, przy Boat Quay, i stamtąd ruszymy na spacer, który zaprowadzi nas na lunch do Chinatown. Popołudnie należy do Gardens by the Bay, tym razem w świetle dnia, pod szklanymi kopułami Cloud Forest i Flower Dome.
Modernistyczne Tiong Bahru, współczesne osiedle i taras Pinnacle@Duxton pokażą, jak naprawdę mieszkają Singapurczycy. Dzień zakończymy wśród kolorowych domów kultury Peranakan, a jeśli w mieście trafi się święto albo przedstawienie, dopasujemy do niego program.
Rano lot na Borneo, do Kota Kinabalu, i przejazd na początek szlaku. Czekają nas trzy dni marszu przez dżunglę Crocker Range, od wioski do wioski, z noclegami w domach mieszkańców. Trzeciego dnia wrócimy do Kota Kinabalu.
Po dżungli czas na morze. Łodzią dopłyniemy na wyspy Parku Narodowego Tunku Abdul Rahman, gdzie będzie plaża, kąpiele i snorkeling wśród raf koralowych
Najwyższy szczyt Malezji najlepiej widać z punktu widokowego w górach i od niego zaczniemy dzień. Potem spacer po parku narodowym, farma w Kundasang, a na koniec odpoczynek w gorących źródłach Poring.
Krótki lot na wschodnie wybrzeże Borneo i popołudnie ze zwierzętami: ośrodek rehabilitacji orangutanów w Sepilok, centrum ochrony niedźwiedzi malajskich i Rainforest Discovery Centre. Wieczorem przejdziemy się pomostami wiosek na wodzie.
Dwa dni w lodge nad samą rzeką. Rejsy łodzią rano i pod wieczór, kiedy zwierzęta są najbardziej aktywne, a pomiędzy nimi spacery po dżungli i warsztaty kulinarne.
Ostatni rejs o poranku, a potem lot do stolicy Malezji. Wieczorem przejdziemy się pod wieżami Petronas i po nocnym targu, gdzie zaczniemy przygodę z malezyjskim street foodem.
Na koniec jaskinie Batu z hinduistyczną świątynią, Chinatown i targi rękodzieła. Pożegnalna kolacja na szczycie wieży telewizyjnej, a w nocy wylot do Europy.
Singapur jest niewiele większy od Warszawy, a jest osobnym państwem. Jego nazwa pochodzi z sanskrytu i znaczy „Miasto Lwa”. Według legendy książę, który przypłynął tu przed wiekami, zobaczył na brzegu dziwne zwierzę i uznał je za lwa, choć lwy nigdy tu nie żyły. W 1965 roku Singapur został wypchnięty z Federacji Malezji i zaczynał jako biedny port bez surowców i bez własnych źródeł wody. Pierwszy premier postanowił wtedy, że będzie to „miasto w ogrodzie”, i dziś zieleń jest tu wszędzie: na dachach, ścianach wieżowców i w środku centrum.
Pierwszy wieczór zaczniemy od kolacji w hawker centre, czyli hali z dziesiątkami małych stoisk z jedzeniem. Ta kultura ulicznego jedzenia trafiła w 2020 roku na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. Zachód słońca zobaczymy z zielonego dachu Marina Barrage, zapory, która zamieniła ujście rzeki w zbiornik słodkiej wody. Z tarasu widać panoramę miasta i statki na redzie, a w oddali indonezyjską wyspę Batam. Wieczorem w Gardens by the Bay sztuczne drzewa rozświetlą się w rytm muzyki, a następnego dnia wejdziemy do Cloud Forest, szklanej kopuły z górą porośniętą roślinami i wodospadem w środku.
Blisko 80 procent Singapurczyków mieszka w mieszkaniach zbudowanych przez państwo, a mimo to bloki nie przypominają szarych blokowisk. Jednym z najstarszych osiedli jest Tiong Bahru z lat 30. XX wieku, z białymi, zaokrąglonymi budynkami w stylu art déco. Jego nazwa łączy dialekt hokkien i malajski i znaczy mniej więcej „nowy cmentarz”, bo osiedle stanęło na terenie dawnych grobów. Dla kontrastu Pinnacle@Duxton to siedem 50-piętrowych wież połączonych mostami w chmurach, najwyższe budynki komunalne na świecie.
W Tiong Bahru zajrzymy do kawiarni, księgarni i małych sklepów, a pamiątki można tu kupić od lokalnej rysowniczki, która rysuje Singapur. Wjedziemy na taras Pinnacle@Duxton i zobaczymy, jak wygląda współczesne osiedle. Na koniec poznamy kulturę Peranakan, potomków chińskich kupców i miejscowych kobiet, którzy stworzyli własną kuchnię, stroje i kolorowe domy przy ulicy Joo Chiat. Ada śledzi lokalne wydarzenia, więc jeśli trafimy na taniec lwa, operę chińską albo urodziny bóstwa w świątyni, pójdziemy je zobaczyć.
Borneo to trzecia co do wielkości wyspa świata, podzielona między Malezję, Indonezję i Brunei. Malezyjski stan Sabah nazywa się „krainą pod wiatrem”, bo leży na południe od pasa tajfunów. W jego głębi ciągną się góry Crocker Range, porośnięte lasem deszczowym, a w nich leży wioska Longkogungan, jedna z najbardziej odizolowanych osad w Malezji. W tutejszej szkole podstawowej uczy się jedenaścioro dzieci, a w internecie trudno znaleźć o tym miejscu więcej niż krótki film i jeden artykuł.
Przez trzy dni pójdziemy od wioski do wioski ścieżkami, którymi od pokoleń chodzą mieszkańcy. Szlak prowadzą lokalni przewodnicy razem z mieszkańcami, a noce spędzimy w ich domach, często bez prądu i zasięgu. Wysiłek będzie umiarkowany: trasa jest przygotowana dla osób o przeciętnej kondycji, ale upał i wilgotność dżungli dadzą się odczuć. W zamian zobaczymy Borneo, którego nie widać z autokaru, i będziemy tu gośćmi, a nie turystami.
Kinabalu ma 4 095 m i jest najwyższym szczytem między Himalajami a Nową Gwineą. Park narodowy wokół niej był pierwszym w Malezji miejscem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO, bo rośnie tu kilka tysięcy gatunków roślin, w tym setki storczyków i dzbaneczników. Nazwę góry wywodzi się zwykle z języka ludu Kadazan-Dusun i tłumaczy jako „czcigodne miejsce zmarłych”, bo według tradycji na szczycie mieszkają duchy przodków. U jej stóp leży Kundasang, gdzie jest chłodno, a zielone pastwiska z krowami bardziej przypominają Alpy niż tropiki.
Pojedziemy na punkt widokowy, z którego przy dobrej pogodzie zobaczymy cały masyw. Przejdziemy się po parku narodowym, zajrzymy na farmę mleczną w Kundasang, a na koniec dnia odpoczniemy w gorących źródłach Poring, w samym środku lasu deszczowego. Baseny z siarkową wodą zbudowali tu w czasie II wojny światowej Japończycy.
Tuż przy Kota Kinabalu leży pięć wysp Parku Narodowego Tunku Abdul Rahman, nazwanego tak na cześć pierwszego premiera Malezji. Woda jest tu ciepła przez cały rok, a przy brzegach rosną rafy koralowe, wokół których pływają ławice kolorowych ryb.
Po trzech dniach w dżungli popłyniemy łodzią na wyspy Manukan, Sapi i Mamutik. Będzie czas na plażę, kąpiele i snorkeling, a przede wszystkim na odpoczynek
Nazwa „orangutan” pochodzi z malajskiego: orang hutan znaczy „człowiek lasu”. Na wolności żyją już tylko na Borneo i Sumatrze. W ośrodku w Sepilok, założonym w 1964 roku, osierocone młode uczą się życia w lesie, a potem wracają do dżungli. Po sąsiedzku działa centrum ochrony niedźwiedzi malajskich, najmniejszych niedźwiedzi świata. Malajowie nazywają je „miodowymi niedźwiedziami”, bo długim językiem wyjadają miód i owady z dziupli.
Przylecimy do Sandakanu, dawnej stolicy Brytyjskiego Borneo Północnego. Zobaczymy orangutany w Sepilok, przejdziemy się kładkami w koronach drzew w Rainforest Discovery Centre i odwiedzimy niedźwiedzie. Wieczorem przejdziemy się po pomostach wiosek na wodzie i po centrum, nazywanym małym Hongkongiem ze względu na chińską architekturę. To w Sandakanie amerykańska pisarka Agnes Keith napisała książkę „Land Below the Wind”, od której cały Sabah wziął swój przydomek.
Nazwa Kuala Lumpur znaczy „błotniste ujście”. Miasto założyli w 1857 roku chińscy górnicy, którzy szukali cyny u zbiegu dwóch rzek. Dziś nad starymi dzielnicami stoją wieże Petronas o wysokości 452 m, w latach 1998–2004 najwyższe budynki świata, a obok meczetów działają świątynie hinduistyczne i chińskie. Po uporządkowanym Singapurze Kuala Lumpur wyda się głośne i chaotyczne, ale właśnie dlatego ma tyle charakteru.
Pierwszego wieczoru przejdziemy się pod wieżami Petronas i po nocnym targu, gdzie zaczniemy przygodę z malezyjskim street foodem. Następnego dnia pojedziemy do jaskiń Batu: wejścia do hinduistycznej świątyni pilnuje złoty, ponad 40-metrowy posąg boga Murugana, a do jaskini prowadzi 272 kolorowych schodów. Wrócimy miejską kolejką jednoszynową, przejdziemy się po Chinatown i targach rękodzieła, a pożegnalną kolację zjemy w obrotowej restauracji na szczycie wieży telewizyjnej, z widokiem na całe miasto. Restauracja jest halal, więc alkoholu nie ma tu w ogóle.
Kinabatangan jest najdłuższą rzeką Sabahu i jednym z najlepszych miejsc w Azji Południowo-Wschodniej do obserwacji dzikich zwierząt. Żyją tu orangutany, krokodyle, dzioborożce i słonie karłowate, które czasem schodzą nad wodę. Najzabawniej wyglądają nosacze, które Malezyjczycy żartobliwie nazywają „holenderskimi małpami”: wielki nos i okrągły brzuch przypominały im dawnych kolonizatorów.
Zamieszkamy w lodge w dżungli, nad samą rzeką. Dwa razy dziennie, rano i pod wieczór, kiedy zwierzęta są najbardziej aktywne, popłyniemy małą łodzią wzdłuż brzegów. To safari bez samochodów: łódź płynie powoli, a większość czasu patrzy się w milczeniu na drzewa. Dzikich zwierząt nie da się zamówić, ale tutaj szanse na spotkanie są naprawdę duże. Pomiędzy rejsami pójdziemy na spacery po dżungli, posłuchamy prelekcji przyrodników i weźmiemy udział w warsztatach kulinarnych.
W Singapurze i Malezji spotykają się trzy kuchnie: malajska, chińska i indyjska, a do tego kuchnia Peranakan, która je połączyła. Na śniadanie je się tu nasi lemak, ryż gotowany w mleku kokosowym z sambalem i jajkiem, albo roti canai, placek podawany z curry. Do tego pije się teh tarik, „ciągniętą herbatę”, którą przelewa się z wysoka z kubka do kubka, aż zrobi się na niej pianka. Jedno jest tu zakazane w metrze i w hotelach: durian, król owoców, który pachnie tak intensywnie, że wiele miejsc wywiesza tabliczki z jego przekreślonym rysunkiem.
Zjemy w hawker centre i w chińskiej restauracji w Chinatown, na trekkingu spróbujemy domowej kuchni mieszkańców wioski, a w lodge nad Kinabatangan sami coś ugotujemy. W Kuala Lumpur spróbujemy jedzenia z nocnego targu. Będzie egzotycznie, ale bez alkoholu i bez presji, żeby go zamawiać, bo tutaj mało kto by to zrobił.
Koszt: 16 900 zł (przy zapisie do 30 listopada: 16 000 zł) – zaliczka 3900 zł płatna podczas rezerwacji, reszta w 2 ratach (do 30.12 i do 15.02).
W cenie wyjazdu: 12 noclegów, śniadania każdego dnia, pełne wyżywienie na trekkingu i nad rzeką Kinabatangan, przeloty wewnętrzne Singapur – Kota Kinabalu, Kota Kinabalu – Sandakan i Sandakan – Kuala Lumpur, transport na całej trasie, transfery lotniskowe, wszystkie atrakcje, bilety wstępu i aktywności z programu, opieka dwóch prowadzących, ubezpieczenie podróżne, składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny (TFG) i Turystyczny Fundusz Pomocowy (TFP), przewodnik wyjazdowy w PDF.
Dodatkowe koszty: przelot do Singapuru i powrót z Kuala Lumpur (bilet z Europy ok. 4 000 zł); lunche i kolacje w dni bez pełnego wyżywienia (w lokalnych restauracjach to niewielkie kwoty); wydatki własne.
Noclegi i wyżywienie: Będziemy spać w hotelach i guesthousach, w prostych, ale zadbanych i czystych warunkach. Standard będzie się zmieniał razem z trasą: od hotelu w dobrej lokalizacji w Singapurze, przez domy mieszkańców na trekkingu, lodge nad rzeką Kinabatangan i butikowy hotel nad zatoką w Sandakanie, po apartamenty z basenem na dachu wieżowca w Kuala Lumpur. Na trekkingu i nad Kinabatangan będziemy mieć pełne wyżywienie, a w pozostałe dni śniadania i czas na lunch oraz kolację w lokalnych restauracjach. Prosimy o informację, jeśli ktoś preferuje kuchnię wegetariańską lub ma inne wymagania żywieniowe.
Deklaracja abstynencji: Główną ideą programu Czystych Podróży jest zapewnienie bezpiecznego otoczenia bez używek. Podczas całego pobytu Uczestnicy zobowiązują się do całkowitego zakazu spożywania alkoholu oraz substancji psychoaktywnych. Palenie tytoniu nie jest zakazane, ale zachęcamy do jego unikania bądź przynajmniej zapewnienia, że nie będzie on wyczuwalny dla innych Uczestników. Złamanie abstynencji skutkuje natychmiastowym usunięciem z programu pobytu, bez prawa zwrotu opłaty. Prosimy o bardzo poważne potraktowanie tej deklaracji.
Co należy zabrać?
Singapur i Malezja leżą w strefie klimatu równikowego. W dzień jest zwykle 28–34°C, w nocy niewiele chłodniej, a wilgotność jest wysoka. Krótkie, intensywne ulewy mogą przyjść prawie każdego dnia. W hotelach, centrach handlowych i busach klimatyzacja działa bardzo mocno, więc pakujemy się na upał i na chłodne wnętrza:
• Odzież: lekkie, przewiewne i szybkoschnące ubrania, cienka warstwa z długim rękawem na klimatyzację i wieczory, odzież chroniąca przed owadami na dżunglę. Do świątyń potrzebne są ubrania zakrywające ramiona i kolana.
• Przeciwdeszczowe: lekka kurtka przeciwdeszczowa i mały składany parasol.
• Obuwie: wygodne buty trekkingowe na szlak i do dżungli, sandały lub klapki do wody i upału. W świątyniach i domach mieszkańców zdejmujemy buty, więc łatwo zdejmowane obuwie bardzo się przydaje.
• Akcesoria: czapka lub kapelusz, okulary przeciwsłoneczne, krem z wysokim filtrem UV, repelent (można go też tanio kupić na miejscu), mały plecak dzienny, butelka na wodę, powerbank i czołówka na noce w wioskach bez prądu.
• Strój kąpielowy: przyda się na wyspach, w hotelowych basenach i w gorących źródłach.
• Dokumenty i pieniądze: paszport ważny co najmniej 6 miesięcy, karta płatnicza i trochę gotówki w dolarach singapurskich (SGD) i ringgitach (MYR); wymienić można je na miejscu z euro lub dolarów. Przed przylotem trzeba wypełnić bezpłatne karty wjazdu online: do Singapuru (SG Arrival Card) i do Malezji (MDAC). Podpowiemy, jak to zrobić.
• Dodatkowo: adapter do gniazdek typu G (brytyjskich) i mała apteczka.
Aby zapisać się na wydarzenie:
wyślij wstępną rezerwację za pośrednictwem poniższego formularza. Skontaktujemy się z Tobą.
Możesz też po prostu zadzwonić do Honoraty na nr 511 562 382 i porozmawiać o wydarzeniu osobiście.